Ogromy huk i poparzenia jednej z ofiar. Kolejne dowody przemawiają za wybuchem w kamienicy, gdzie w wyniku zawalenia się budynku zginęło 6 osób, a 4 zostały ranne. Prokuratura wciąż bada sprawę i przychyla się do wersji eksplozji gazu.

W godzinach porannych 8 kwietnia w Świebodzicach nagły wybuch sprawił, że w ciągu kilku sekund ściany kamienicy zwaliły się przygniatając znajdujących się w środku mieszkańców. W wyniku przeprowadzonej akcji ratowniczej ocalono cztery osoby, w tym trzech braci, których rodzice i siostra zginęli przygnieceni przez zwalisko. Jeden z chłopców ma ciężkie obrażenie we wewnętrzne, ale lekarze twierdzą, że jego życiu nie zagraża już niebezpieczeństwo.

Prokuratura w Świdnicy prowadzi śledztwo w sprawie katastrofy budowlanej, w której zginęło 6 osób, a zebrane do tej pory dowody, w szczególności przeprowadzone sekcje zwłok, wskazują na wybuch gazu jako przyczynę zdarzenia.

Wszczęte postępowanie toczy się w sprawie o czyn z art.163 § 3 Kodeksu karnego w związku z art. 163 § 1 pkt 2 i 3 k.k.

Przedstawiona przez organy ścigania kwalifikacja oznacza, że tragedia jest uważana za niebezpieczne zdarzenie zagrażające życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, którego następstwem jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu. Art. 163 § 1 pkt 2 i 3 k.k. wskazuje również na postać sprowadzonego zagrożenia, którym jest zawalenie się budowli (pkt 2) i eksplozja materiałów wybuchowych lub łatwopalnych (pkt 3).

Kodeks karny nie określa, jak rozumieć „wiele” osób ani o jak „wielkie” rozmiary mienia chodzi. Musi dojść do zagrożenia powszechnego, a nie jedynie niebezpieczeństwa dla jednostkowych osób.

Istnieje kilka koncepcji definiujących „wielość” osób. Pierwsza z nich mówi, że jest to grupa nieokreślonej bliżej ilości osób. Kolejna, że „wiele” jest przeciwieństwem „kilku” osób, czyli musi być zagrożonych co najmniej 10 ludzi. Przyjmuje się także kryterium sprecyzowane przez Sąd Najwyższy, zgodnie z którym wiele osób to więcej niż 5 (lub co najmniej 6). W kamienicy w chwili wybuchu znajdowało się 10 osób, a zatem nawet w myśl najbardziej restrykcyjnej definicji zagrożonych było wiele osób.

Pojęcie mienia w „wielkich” rozmiarach również nie posiada wyraźnej ustawowe definicji, co zmusiło sądy i doktrynę do rozwinięcia tego tematu. Jednym z wyjaśnień jest odniesienie wyrażenia „wielki” do gabarytów zagrożonego mienia, jak to wprost zdaje się sugerować określenie „wielki rozmiar”. Inni autorzy nawiązują do ustawowej definicji „szkody w wielkich rozmiarach”, przez którą rozumie się, że zagrożone mienie musi przekraczać wartość 1 000 000 zł.

Śledztwo toczy się „w sprawie”, prokuratora dąży więc do ustalenia okoliczności katastrofy, jej przyczyn i ostatecznych skutków.

Magdalena Zamora
Foto: pixabay.com

Artykuł Świebodzice: Zawalona kamienica zagrażała wielu osobom pochodzi z serwisu Karne24.com.

Wiosna zawitała na dobre, więc sezon rowerowy można uznać za otwarty. Niestety nie każdy pamięta, że rower to nie tylko przyjemność z jazdy, ale także odpowiedzialność i powinność przestrzegania zasad bezpieczeństwa, gdyż w przeciwnym wypadku z łatwością można popełnić wykroczenie, a nawet przestępstwo.

Wypadek na przystanku

Jak podaje portal tvn24.pl, w poniedziałek 6 marca około godziny 14.18 na przystanku autobusowym „Piaśnicka” przy ul. Chartowo w Poznaniu rowerzysta z impetem wjechał w wysiadającą z autobusu 83-letnią kobietę i uciekł z miejsca zdarzenia.

Policjanci z Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego Komendy Miejskiej Policji w Poznaniu wyjaśniają okoliczności tego czynu i w tym celu poszukują osób, które widziały przebieg wydarzeń.
Poszkodowana kobieta została zabrana przez karetkę pogotowia. Jej stan lekarze określają jako ciężki, ale niezagrażający życiu – informuje Patrycja Banaszak z poznańskiej policji. Starsza pani pozostanie jednak w szpitalu przez okres ponad jednego tygodnia.

Zapomina się, że rower, pomimo swojej niepozornej konstrukcji, może stanowić poważne niebezpieczeństwo na drodze, w szczególności na chodniku.

Rowerzyści postrzegani są przede wszystkim jako ofiary wypadków, rzadko natomiast jako jego sprawcy. Media często donoszą o potrąceniach rowerzystów przez samochody, czasem nawet ze skutkiem śmiertelnym. Jednakże na chodniku zasada jest odwrotna. Rowery bywają postrachem wśród pieszych, a skutki zderzenia roweru i przechodnia mogą być naprawdę poważne.

Poruszanie się rowerem po chodniku jest co do zasady niedozwolone i stanowi naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym. W ten sposób rowerzysta uderzający w pieszego idącego po chodniku ściąga na siebie ryzyko odpowiedzialności karnej.

Przestępstwo na rowerze

Odpowiedzialność za wypadek komunikacyjny, spenalizowany w art. 177 Kodeksu karnego, nie ogranicza się jedynie do pojazdów mechanicznych, jak ma to miejsce w przypadku jazdy w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 k.k.), ale obejmuje swym zakresem wszystkich uczestników ruchu drogowego (w tym również rowerzystów), a także, jak wskazuje orzecznictwo, osoby wpływające na ten ruch z zewnątrz (np. osoby rzucające kamieniami w samochody).

Kara grożąca za popełnienie wypadku zależy od obrażeń ciała pokrzywdzonego. Rozróżniamy wypadek lekki, średni oraz ciężki.

Ostatni z wymienionych ma miejsce wtedy, gdy na skutek wypadku dojdzie u innej niż sprawca osoby do ciężkiego uszczerbku na zdrowiu bądź śmierci. Zgodnie z art. 177 § 2 k.k. sprawcy grozi nawet 8 lat pozbawienia wolności. Trudno sobie wyobrazić zderzenie pieszego z rowerem o sile powodującej takie obrażenia, jednak teoretycznie nie jest to wykluczone i zależy od specyfiki konkretnego zdarzenia.

Zbiegnięcie z miejsca zdarzenia

Bardziej prawdopodobne są jednak przypadki, gdzie u poszkodowanego dochodzi do naruszenia czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwającego powyżej 7 dni, czyli średniego uszczerbku na zdrowiu. Stanowi to przestępstwo z art. 177 § 1 k.k., zagrożone karą do 3 lat pozbawienia wolności.

Lekki wypadek skutkuje natomiast naruszeniem czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwającego poniżej 7 dni. Sprawca odpowiada wtedy na podstawie art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń i grozi mu kara grzywny.

Jeżeli sprawca, poza spowodowaniem średniego wypadku komunikacyjnego, ucieka z miejsca zdarzenia, podlega surowszej odpowiedzialności karnej i można podwyższyć górną granicę kary o połowę (art. 178 § 1 k.k.). W ten sposób rowerzysta odpowiadając za „średni” wypadek może trafić do więzienia nie na 3, a nawet na 4 i pół roku!

Daniel Kwiatkowski
Foto: freestocks.org

Artykuł Poznań: Rowerzysta staranował pasażerkę wysiadającą z autobusu pochodzi z serwisu Karne24.com.

Do tragicznego wydarzenia doszło we wtorkowy wieczór, 28 marca, w małej miejscowości niedaleko Opola. Dziewczynka bawiła się przed domem z psem. Niespodziewanie zwierzę rzuciło się na nią i zaczęło gryźć jej głowę i szyję. Na miejsce został wezwany śmigłowiec lotniczego pogotowia ratunkowego, który zabrał dziewczynkę do szpitala. Ze względu na liczne i bardzo głębokie rany lekarze podjęli decyzję o natychmiastowej operacji.

Poważne obrażenia dziewczynki

Pacjentka, ze względu na głębokość obrażeń i ich rozległość, jest zaintubowana i podłączona do respiratora – mówi dla portalu tvn24.pl dr n. med. Wojciech Walas, ordynator Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii Dzieci i Noworodków WCM Opole. Zaznacza on także, że w takich sytuacjach istnieje bardzo duże ryzyko zakażenia, które może nawet zagrażać życiu dziecka.

Według ustaleń policji 7-letni bulterier należał do ojca dziewczynki. Pies nie był szczepiony i aktualnie przebywa na obserwacji weterynaryjnej. Całe zdarzenie miało miejsce przed domem, w obecności członków rodziny. Policjanci sprawdzają czy w trakcie zabawy dziecko miało należytą opiekę.

Za obrażenia ciała dziecka będące wynikiem nieupilnowania psa może odpowiadać osoba, na której ciążył prawny i szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.

Zasadę taką przewiduje art. 2 Kodeksu karnego. To właśnie na rodzicach spoczywa prawny obowiązek zapewnienia swoim dzieciom bezpieczeństwa. Od ustaleń funkcjonariuszy będzie zależeć możliwość postawienia rodzicom dziecka zarzutu spowodowania skutku w postaci uszczerbku na zdrowiu dziecka.

Co może grozić rodzicom?

W zależności od obrażeń dziewczynki w grę wchodzić mogą wchodzić różne przepisy polskiego prawa karnego. Przede wszystkim zastosowanie mógłby znaleźć art. 160 k.k. mówiący o narażeniu na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Gdyby okazało się, że obrażenia dziewczynki są bardzo poważne, rodzice mogliby odpowiadać na podstawie art. 156 k.k. lub art. 157 k.k. Pierwszy z tych przepisów mówi o spowodowaniu ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, co ma miejsce m.in. w przypadku wystąpienia infekcji poważnie zagrażającej życiu.

Drugi natomiast znajduje zastosowanie w innych, mniej poważnych przypadkach naruszenia zdrowia. W zależności od tego, jak długo utrzymują się problemy zdrowotne, Kodeks rozróżnia lekki uszczerbek (nie dłuższy niż 7 dni) i średni uszczerbek na zdrowiu człowieka (trwający powyżej 7 dni).

W zależności od dokonanej kwalifikacji prawnej, rodzicom na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 2 k.k. może grozić nawet do 10 lat pozbawienia wolności.

Bożena Bawół
Foto: freestocks.org

Artykuł Opolszczyzna: Mała dziewczynka zaatakowana przez psa pochodzi z serwisu Karne24.com.